تقسیم نفوس اخروی و سعادت یا شقاوت آنها در فلسفه سهروردی

سهروردی در یک تقسیم¬بندی، انسان¬ها را به کاملان در علم و عمل، متوسطلان در علم و عمل، زاهدان پارسا، کاملان در علم اما ناقصان در عمل و نهایت ناقصان در علم و عمل تقسیم نموده است. از زاویه دیگر، ایشان نفوس را به ساده¬ی پاک، ساده¬ی ناپاک، غیر ساده¬ی کامل پاک، غیر ساده¬ی کامل ناپاک، غیر ساده¬ی غیر کامل پاک و نفوس غیر کامل ناپاک تقسیم کرده و نتیجه می¬گیرد که سعادتمندان یا خوشبختان، همان کاملان در علم و عمل¬اند که به «نورالانوار» می¬پیوندند. آنان سعادتمندترین آدمیان¬اند اما شقاوتمندترین اشقیاء، ناقصان در علم و عمل و کاملان در عمل اما ناقصان در علم¬اند که از شدت عذابشان به خدا پناه می¬برند. سایر نفوس اگر ه بنابر لطف ایزدی، عاقبت از عذاب و الم اخروی خلاصی می¬یابند اما سعادت و خوشی آن¬ها، محفوف به غواسق ظلمانی است.

کلید واژه: مراتب نفوس، سعادت، شقاوت، لذت و رنج، نور الانوار، سهروردی