تبیین فلسفی خلاقیت، با نظر به آراء ملاصدرا درباره خلاقیت انسان

این مقاله که خلاقیت را از دیدگاه فلسفه اسلامی و با نظر به آراء ملاصدرا در این زمینه، بررسی و تبیین می‌نماید، با این هدف نگاشته شده است که خلاقیت را به عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم در امر آموزش، از منظر فلسفی تفسیر نماید و جایگاه آن را در آثار فلسفی ملاصدرا جستجو کند. در این نوشتار که با روش کتابخانه‌ای نوشته شده است، ابتدا برخی آراء اندیشمندان علوم شناختی درباره خلاقیت ذکر شده و سپس به این نکته اشاره نموده است که ملاصدرا خلاقیت را از آثار و پیامدهای قوه مدرکه که از جمله آن عقل است، برمی‌شمارد و از آنجایی که عقل، نزد فلاسفه به عقل عملی و عقل نظری تقسیم می‌شود، صدرالدین شیرازی، خلاقیت را در حیطه‌ی عملکرد عقل نظری می‌داند و آن را امتداد خالقیت الهی توصیف می‌کند، همچنین یکی از مهمترین نمونه‌های آن را اثبات معاد جسمانی در سایه‌ی خلاقیت قوه خیال می‌داند. یکی از برجسته‌ترین نکات مورد توجه این مقاله این است که ملاصدرا با قرار دادن خلاقیت در محدوده عقل نظری، قائل به این امر می‌شود که علم و دانایی انسان، که نشانه کرامت اوست، حاصل خلاقیت او می‌باشد. این مقاله می‌تواند با ارائه شناخت بهتری از ویژگی‌های انسان و توانایی‌های ذاتی او، گامی دیگر در راستای ارائه‌ی راهکارهای مناسب و صحیح در جهت آموزش موثر، بردارد.

واژه‌های کلیدی: خلاقیت، آموزش، عقل نظری، ملاصدرا