تبیین ترابط میان تجسم اعمال با رفتارهای اخلاقی

تجسم اعمال به این معناست که، تمام اعمال و عقاید و اوصاف و افعال انسان در این جهان که در اثر تکرار عمل به صورت یک ملکه راسخه، درونی و باطنی، در نفس ایجاد می‌شود. در سرای دیگر همین اعمال، به صورت انواع پاداش ها و نعمت‌های بهشتی و یا به صورت انواع عذاب و شکنجه ظاهر می‌گردد. یعنی اعمال انسان‌ها و عواقب آنها با یکدیگر رابطه تکوینی دارند. و معذب خارجی در کار نیست. و با همین حقیقت، در قیامت محشور می‌گردد. و این مساله مورد تصدیق آیات و روایات نیز می‌باشد. اعتقاد به تجسم اعمال، می‌تواند آثار سازنده و مثبت فراوانی، در زندگی فردی و اجتماعی انسان، بر جای بگذارد. و زمینه را برای تربیت انسان‌های مومن و تحقق جامعه توحیدی، فراهم آورد. و علم اخلاق هم به این منظور، دستورالعمل‌های کلی برای داشتن بهترین رفتار و ملکات نفسانی، به انسان‌ها ارائه کرده است. و لازم است که انسان‌ها در اقدام به کارها حساب شده، عمل کنند و مراقبت بر افکار و نیات و عملکرد خود داشته باشد. چرا که آنچه انجام می‌دهند، هرگز محو و نابود نخواهد شد و بهشت و جهنم آنها همین اعمال می‌باشد.

واژه‌های کلیدی: تجسم اعمال، پاداش و کیفر، اخلاق، علم اخلاق، ملکات اخلاق