از دیدگاه رازی، ایمان در لغت مصدری از دو فعل «تصدیق»، و «امان» و در اصطلاح عبارت از «تصدیق و معرفت با قلب» و «اقرار با زبان» است و زمانی که معرفت با قلب حاصل گردد، اقرار با زبان نیز در ظاهر حاصل می¬شود. وی معتقد است مقومات مفهومی ایمان، یکی «تصدیق و معرفت قلبی» و دیگری «اقرار زبانی» است و عمل از حوزه¬ی مفهومی ایمان خارج است؛ زیرا عطف عمل بر ایمان باعث تکرار است. او که بر این باور است که اعتقاد و ایمان باید مبتنی بر دلیل باشد در تبیین دیدگاه¬های خویش حول محور ایمان، از دیگران تأثیرات پذیرفته و هم بر دیگران تأثیراتی داشته است. دیدگاه¬های او از جعاتی با دیگر متکلمان اشعری نیز تفاوت¬هایی داشته است.
کلید واژه: ایمان – تصدیق – امان – معرفت – تعقل – تقلید – فخر الدین رازی
دکتر عین الله خادمی سایت شخصی دکتر عین الله خادمی