تبیین مصداقی زایش و زوال برخی واژگان کلامی – منطقی – فلسفی

همانطور که در عالم طبیعت ما شاهد ظهور و افول پدیده¬ها هستیم، بدینسان در فراخنای علوم مختلف نیز نظاره¬گر زایش و زوال مسائل و اصطلاحات علمی هستیم و درمی¬یابیم که برخی کوتاه¬عمر و بعضی متوسط الحیات و گروهی درازعمر هستند. برخی اصطلاحات فلسفی درباره امکان (ممکن)، از قبیل امکان (ممکن) ماهوی، عام، خاص، اخص، استقبالی، استعدادی، وقوعی، فقری و وجودی، شاهد کاربست مفهومی آنها از زمان زایششان تا به امروز هستیم، اما برخی اصطلاحات دیگر از قبیل امکان طبیعی، تقلبی، نادر (مصطلح ابوالحسن عامری)، امکان (ممکن) منتظم و غیرمنتظم (مصطلح ابن باجه) و ممکن علی الاکثر، علی التساوی و علی الاقل (مصطلح ابن رشد) کوتاه عمر بوده¬اند و ما بعد از رحلت واضعان این واژه¬ها، دیگر شاهد شیوع کاربست مفهومی آنها در طول تاریخ فلسفه نیستیم. درباره¬ی علل کوتاه عمر بودن برخی واژگان می¬توان به علل ذیل اشاره کرد: موقعیت علمی واضح اصطلاح علمی، ادامه دهندگان سنت فلسفی، ورود اصطلاحات در متون آموزشی، کارآیی و اثربخشی.
کلید واژه: امکان (ممکن) طبیعی، امکان تقلبی، امکان نادر، امکان منتظم، امکان غیرمنتظم، ممکن علی الاکثر، ممکن علی التساوی، ممکن علی الاقل