بررسی روش‌های آموزش درس «معاد» در کتب دین و زندگی

معاد و باور به زندگی پس از مرگ، که در کتب دینی از آن به بازگشت مجدد به اصل و حالت اولیه یاد شده، در همه ادیان الهی وجود دارد و تمامی فرستادگان الهی بر اهمیت این رکن رکین، پافشاری می‌کنند. اهمیت این موضوع اصیل زمانی آشکار می‌شود که در فرایند آموزش و پرورش با دقت و بررسی مورد ذره بین نقادی یاد گیرندگان و یاددهندگان قرار می‌گیرد. موضوع معاد که دغدغه همیشگی مخلوقات بوده است، در عصر حاضر به شکل دیگری معنی و مفهوم می‌یابد، زمانه‌ای که جوامع غربی درصددند تا پوچی مفاهیم دینی را به اثبات برسانند، مهم‌ترین وظیفه آموزش و پرورش، تفهیم مطالب دینی به صورت اثرگذار و جذاب است و این مهم از طریق به کارگیری روش‌های مناسب آموزشی است. در این مقال به کمک بررسی روش‌هایی چون روش سقراطی، روش داستان گویی، استفاده از شعر، شیوه منطقی قیاس،‌ استفاده از هنر در تفهیم مطالب دینی و به کارگیری علوم دیگر در جهت آموزش معاد، درصددیم روش‌های آموزش مطالب دین که یکی از اصول اصیل آن معاد باوری و پذیرش عالم آخرت است را به یادگیرندگان آموزش دهیم. گرچه تمام این اصول‌ها و روش‌ها زمانی محقق و مثمرثمر خواهد بود که متعلّمین حیطه آموزش و پرورش به جای پرورش همیشگی انگیزش‌های بیرونی، به تقویت انگیزش‌های درونی هم روی آورند و این امر، نیازمند همراهی اصولی چون یگانگی گفتار و رفتار معلم، استفاده از شیوه‌های تشویق موثر، خوش اخلاقی در حین تدریس و فراهم ساختن فضای مناسبی برای آموزش است.

واژه‌های کلیدی: آموزش، روش، معاد، دین.